Toen ik in oktober vorig jaar mijn eigen fotografie werkzaamheden nieuw leven besloot in te blazen, had ik niet gedacht dat het allemaal zo’n vaart zou lopen als dat het nu doet. Sterker nog; ik dacht eigenlijk dat alles wat ik er bij deed nog wel prima te combineren zou zijn. Had ik dat even goed mis!

Foto in header door Bruiloftsfotograafzwolle.nl

Deze website ben ik een paar jaar geleden met een reden gestart: andere fotografen aan het woord laten over het werk dat ík zo mooi vind, namelijk fotograferen. Ik deed het toendertijd niet meer zo veel, ook omdat ik een beetje de weg kwijt was in wat ik er nu precies mee wilde. Laat ik er dan maar over gaan schrijven, dacht ik. Misschien dat ik er dan weer voldoening uit haal. En dat was zo! Liefdevoorfotografie.nl werd mijn plek om nog steeds bezig te zijn waar ik zo dol op was, zonder daadwerkelijk een camera in mijn handen te hebben.

Dat is nu wel anders, en stiekem ben ik daar intens blij mee. Ik fotografeer deze zomer bijna 10 bruiloften, en doe er nog veel loveshoots bij. Ook mijn reguliere fotografiewerk begint weer te lopen. Maar vooral de bruiloften slokken nu enorm veel aandacht en tijd op. Tijd en aandacht die er maar wat graag aan geef. En daarmee moet ik dus keuzes gaan maken en gaan schrappen in de dingen die ook tijd vragen. Liefdevoorfotografie.nl is er daar helaas een van geworden. Lees verder…

Persoonlijk

Ik ga trouwen!

/

Al jaren riep ik tegen mijn vriend dat ik graag met hem wilde trouwen. Hij vond dat, na ons geregistreerd partnerschap in 2015, niet zo nodig. We hadden tenslotte toch alles gewoon geregeld nu? Toch ging hij afgelopen 14 februari, Valentijnsdag, op één knie. En natuurlijk zei ik ja!

Ik ga dus trouwen! Hoe bizar. Ik had niet gedacht dat ik een blog als deze ooit zou typen, haha. En toch gaan we het volgend jaar doen. Volgend jaar voorjaar of begin zomer moet onze grote dag gaan plaats vinden, en wat heb ik er (nu al!) onwijs veel zin in. Ik ben sinds het aanzoek al druk aan het nadenken over een planning, een prachtige jurk en natuurlijk het allerbelangrijkste (grapje… maar wel een van de belangrijkste dingen): wie gaat de bruiloft vastleggen?!

Want oh, wat is er veel keus. En wat is iedereen goed! Ik heb onwijs veel moeite met het vinden van een goede en betaalbare fotograaf. Ons budget is helaas ook niet eindeloos, en de hele dag hoeft van mij niet vastgelegd te worden. Ik zit meer te denken aan ongeveer 8 uur fotografie, tot aan het diner. We houden het bewust heel klein en intiem, er zullen niet meer dan 40 mensen worden uitgenodigd. We maken er een prachtige dag van met de mensen die wij het meest lief hebben; dat moet ik natuurlijk laten vastleggen door een goede en professionele collega.

Maar, zo ver is het nog niet. Eerst genieten we van de voorpret en gaan we deze zomer eens wat locaties bezoeken en knopen doorhakken voor wat betreft de planning, gastenlijst en onze getuigen. Ondanks we een geregistreerd partnerschap hebben, willen we wel echt trouwen en nemen we ook (nieuwe) getuigen voor onze échte trouwdag.

Ik kan het nog steeds niet geloven jongens. Wiiiiihiiiiii, ik ben verloofd!

Volg jij Liefdevoorfotografie.nl al op Facebook, Instagram en Twitter? Je bent dan altijd als een van de eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes!

Nadat mijn blog online kwam met het leuke nieuws dat ik vanaf 1 januari KVK geregistreerd ben, ontving ik al snel een aantal mailtjes van lezeressen. Beginnende fotografen, welke zich ineens afvroegen of zij zich nu ook moesten registreren bij de KVK? In deze blog vertel ik je waarom ik me heb geregistreerd, en wat daar aan vooraf gegaan is.

Allereerst is het denk ik belangrijk om te weten dat ik al acht jaar fotografeer. Dat begon met het fotograferen van kinderen, daarna gezinnen en sporadisch eens een bruiloft. Ik deed dat in het begin tegen heel lage tarieven in ruil voor véél foto’s. Ja, ook ik was ooit de beginnende fotograaf waar iedere (semi) professional nu een hekel aan heeft. Het buurmeisje dat jouw klanten weg neemt met goedkope shoots, het nichtje dat de bruiloft gratis doet. Been there, done that. Iedereen moet ergens beginnen, toch?

Een foto uit een van mijn eerste portfolio shoots in 2010.

Aan het einde van ieder jaar verhoogde ik mijn prijzen iets. Dat begon met een paar euro, en later berekende ik een soort uurtarief en verhoogde ik dat per 1 januari. Ik had nog geen vast inkomen, en kon daar zeker in het begin nog niet van rond komen. Ik zat daarnaast nog op school, had een druk sociaal leven en was op zoek naar fulltime werk. Want rondkomen van de fotografie zat er voor mij op dat moment niet in. Na vijf jaar fotograferen en veel ervaring op doen, begon het KVK idee langzaam te borrelen. Misschien moet ik me eens gaan inschrijven bij de Kamer van Koophandel. Maar dat was tegelijkertijd, en op dat moment, wel een hele grote stap in de wens zelfstandig te worden. Ik voelde mij er toen eigenlijk nog niet klaar voor.

Daarbij waren mijn inkomsten destijds ook nog niet zo hoog dat een KVK registratie en een btw nummer handig zouden zijn. Mijn (extra) inkomsten gaf ik bij de belastingaangifte altijd netjes aan om geen gesodemieter te krijgen.

Het fotograferen laten liggen

In 2015 werd ons leven verrijkt met de geboorte van onze zoon. Tijdens mijn zwangerschap heb ik maar weinig gefotografeerd, en ook na de geboorte van onze zoon deed ik geen betaalde opdrachten meer. Daarbij liep ik ook al jaren rond met dezelfde oude camera en objectieven. Ik verloor langzaam de zin en de passie voor het fotograferen. Dat knaagde ontzettend aan me, maar met een pasgeboren baby en een huishouden dat bijgehouden moest worden, had ik geen andere keus dan het even te laten liggen.

Foto van onze zoon door Kim Kivits Photography

Schrijven over fotograferen deed ik sindsdien al wel op deze website, Liefdevoorfotografie. De naam van deze website was een tijdje vreemd, omdat ik die liefde voor het fotograferen niet echt meer voelde. Wel kon ik mijn ei kwijt door erover te schrijven en anderen te vertellen wat ík allemaal had geleerd de afgelopen jaren.

Begin 2016 begon het ineens weer te kriebelen. Ik greep wat vaker naar mijn camera en had wat kleine inkomsten vanuit deze website. Door de website moest ik wat vaker met mijn camera bezig zijn, en zo geschiedde dat in de loop van 2016 de kriebels weer helemaal terug waren en ik het fotograferen weer écht leuk begon te vinden. Dankzij het lenen van mooie, nieuwe toestellen van Canon Nederland, zag ik weer in hoe leuk ik het fotograferen vond met nieuwe apparatuur! Kei hard ben ik gaan sparen voor een nieuwe, fullframe camera. En nadat ik de uitnodiging kreeg een workshop bruiloftsfotografie bij te wonen, stond ik helemaal te stuiteren. Na afloop van die workshop wist ik het zeker: dit is het gewoon voor mij. De liefde voor fotografie was 200% terug.

Nu moet het gebeuren!

Daarna is het heel snel gegaan. Ik besloot me te gaan focussen op het fotograferen van bruiloften. Dit heb ik jaren geleden al erg leuk gevonden, maar ik vond dat ik er destijds nog niet voldoende kennis en ervaring voor had om dat verder uit te werken. Ik registreerde een nieuwe domeinnaam, zette een nieuwe website op, bedacht tarieven en begon een mega marketing campagne op social media. Na enkele weken zat ik al boven de 1.000 pagina likes en kwam de ene offerte aanvraag na de andere binnen. Wat kreeg ik daar een boel energie van! Eind 2016 hakte ik dan ook samen met mijn man de knoop door: per 1 januari 2017 zou ik KVK geregistreerd staan.

Foto voor mijn portfolio Bruiloftsfotograafzwolle.nl

Naast de kleine inkomsten die ik genereer op deze website, zou ik in 2017 dus ook flink wat betaalde opdrachten krijgen dankzij de bruiloftsfotografie. En dan zijn er ook nog de inkomsten van mijn (web)design werkzaamheden. Een registratie bij de Kamer van Koophandel en een btw nummer zou nu de meest logische stap zijn. Ook om het geheel wat professioneler te doen ogen én om het financieel, met de belastingdienst, goed geregeld te hebben.

Al met al is er dus een heel verhaal aan vooraf gegaan alvorens ik mij heb ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Ik heb de jaren dat ik niet geregistreerd was, alle extra inkomsten goed bijgehouden en opgegeven bij de belastingdienst. Zo voldeed ik aan mijn plicht mijn extra inkomsten wel op te geven, zolang ik nog twijfelde aan het registreren bij de KVK en de belastingdienst.

Ben jij beginnend fotograaf? Denk er goed over na. Er gaat veel aan je werkwijze veranderen. Het wordt ineens een stuk serieuzer, ook omdat er een groot deel belangrijke administratie bij komt kijken. Ben jij helemaal klaar voor de volgende stap?

Op de hoogte blijven van de laatste blogs? Volg Liefdevoorfotografie op Facebook, Twitter en Instagram!

Een paar jaar geleden ben ik begonnen met het sparen van oude camera’s. Mijn eerste kocht ik via Marktplaats voor een paar tientjes, om zo mijn werkkamer destijds een beetje op te leuken. Ik heb ook een aantal camera’s onlangs gekregen van onze opa, die vroeger professioneel amateur fotograaf was. Vandaag wil ik ze aan je laten zien.

Het sparen van deze camera’s is puur uit decoratief oogpunt. Ik ben nooit op zoek geweest naar hele oude, dure camera’s die veel waard zijn. Ik vind het gewoon leuk om een aantal oude camera’s te hebben, omdat ik toch een enorme liefde voor fotografie heb! Een mooie vitrinekast heb ik nog niet, daar zijn we nog naar op zoek. Mijn werkkamer is niet erg groot en daarom is een compacte, leuke vitrinekast vinden nog wel een klusje. Als je een leuke tip voor me hebt, dan hoor ik het graag!

De eerste camera’s die ik kocht vind je op de foto hieronder. Van links naar rechts: Een Agfa Ambiflex (in 1960 op de markt), een Brownie Six-20 (in 1946 op de markt), een Kodak Instamatic (rond 1963 op de markt) en een Afga Clack Camera met Clibo flitser (tussen 1954 en ’65 op de markt). De camera’s kocht ik op Marktplaats van iemand die ze in één keer verkocht. Waarschijnlijk de zolder van een opa of oma uitgemest en de camera’s overbodig geacht. Volgensmij heb ik voor dit setje toen € 40,00 betaald, maar helemaal zeker weet ik dat niet meer.

vintage-cameras-collectie-003

De camera’s op de foto hieronder heb ik gekregen van onze opa. Hij is onlangs verhuisd naar een verzorgingstehuis, en bij het inpakken van zijn huidige woning kwamen ze onder andere deze camera’s tegen. Deze wilde hij graag aan mij schenken, en daar ben ik ontzettend blij mee. In de familie ben ik de enige die fotografeert en zo dol is op het vak.

Ik kreeg ze cadeau met Sinterklaas en was verbaasd over de hoeveelheid én de staat van de camera’s. Sommigen zien er nog geweldig uit, en sommigen vallen van verjaring bijna uit elkaar. Dit laatste maakt het extra bijzonder, omdat sommige camera’s uit zijn collectie écht heel oud zijn. Van links naar rechts zie je hieronder een Agfa Record III (Tussen 1952 en 1955 op de markt) een Petri TTL (1974 op de markt) en het paradepaardje, een Singlo (in 1908 geïntroduceerd).

vintage-cameras-collectie-001

De collectie van mijn opa is mij natuurlijk het meest dierbaar. Naast bovenstaande foto’s heb ik nog een paar andere camera’s gekregen, maar ik ben er nog niet helemaal uit wat voor camera’s dat precies zijn en wanneer ze op de markt gebracht zijn. Zodoende heb ik ze ook niet gefotografeerd, omdat ik nog in de onderzoekende fase ben, haha. De camera’s krijgen hopelijk binnenkort een mooi plekje op mijn (nieuwe) werkkamer!

Volg jij Liefdevoorfotografie.nl al op Facebook, Instagram en Twitter? Je bent dan altijd als een van de eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes!

In oktober volgde ik op uitnodiging de Photoshop pro workshop van Dianne Bouman. Tijdens de workshop werd er niet alleen aandacht geschonken aan Photoshop, maar ook een groot deel aan Lightroom. Ik was met dit laatste programma nog niet heel bekend. Na zowel de workshop van Peter als die van Dianne, besloot ik er toch maar mee aan de slag te gaan.

En al snel kwam ik tot de conclusie dat ik eigenlijk niets anders meer wilde. Wat werkt dit fijn, snel en goed! Ik verwerkte al mijn RAW beelden altijd in Photoshop, waarbij het selecteren alleen al een rot klus was omdat het programma er feitelijk niet voor gemaakt is. Daarna moest ik alle afbeeldingen stuk voor stuk openen, editten, opslaan en weer verder met de volgende. Helemaal niet handig als er bij een gemiddelde bruiloft meer dan 200 foto’s worden gemaakt. Die inderdaad stuk voor stuk nabewerkt moeten worden.

In Lightroom gaat dat, op zijn zachts gezegd, een beetje makkelijker. Bij het importeren van je foto’s kun je door middel van vlaggetjes een selectie maken van de beste foto’s. De foto’s zonder vlaggetje worden na het afronden van de selectie uit beeld verwijderd, waardoor je alleen nog de goede foto’s over houdt. En met één simpele druk op de knop, kun je de foto’s gaan nabewerken. De handelingen die je op één foto uitvoert, kunnen gekopieerd worden naar andere foto’s. Op die manier voer je niet honderd-en-een-keer onnodig dezelfde handeling uit. En je foto’s krijgen op die manier een mooie, duidelijke handtekening.

Niet alleen het importeren en editten gaat veel sneller in Lightroom, ook het opslaan van de foto’s gaat een stuk vlotter. In Photoshop moest ik altijd alle foto’s los van elkaar opslaan, omdat er geen bulk optie bestaat in photoshop. In Lightroom selecteer je alle nabewerkte foto’s, en met een simpele handeling kun je alle foto’s in één keer importeren naar de goede map op je computer of schijf.

Dit alles samen scheelt me uren werk in het nabewerken van foto’s van shoots en bruiloften. Ik vind het nabewerken ineens ook een stuk leuker, en niet al te onbelangrijk: ik hou wat meer tijd over voor leukere dingen. Werk jij nog met Photoshop en twijfel je ook over te stappen op Lightroom? Ik kan het je van harte aanbevelen!

Volg jij Liefdevoorfotografie.nl al op Facebook, Instagram en Twitter? Je bent dan altijd als een van de eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes!